คิดถึงกระทู้ของ "นู๋ซากุระซัง" กับคำถาม และคอมเม้นของพี่ๆน้องๆ

ใกล้ปิดเทอมแล้ว อยู่ดี ๆ ใจก็รู้สึกเหงา ทั้งที่ไม่ได้มีอะไรผิดปกติ นี่คือปิดเทอม ม.5 เทอม 2 หลาย ๆ คนเริ่มเตรียมตารางเรียนพิเศษ ห้องสี่เหลี่ยม แอร์เย็น ๆ หนังสือกองเดิม เวลาเดินเร็วขึ้นแบบที่เราไม่ทัน

ตามนั้น เมื่อไหร่จะมากตั้งกระทู้ถามไรสนุกๆ อีก มีเรื่องให้ขบคิด ขบขันบ้าง ไม่มาเค้าเหงานะ ตะเอง

คิดถึงจริงๆนะ... คิดถึงเปิดท้าย.. เข้ามาพันทิพโฉมใหม่ กี่ครั้งๆ ก็ยังไม่ชิน... เลยมาชวนเพื่อนๆน้องๆอีกซักครั้ง ไปรื้อฟื้นความหลัง บรรยากาศเปิดท้าย เพิ่มไออุ่น แบบพี่ๆน้องๆ ก่อนทุกอย่าง จะจางหายไป...

ส่องเฉยๆครับ รู้สึกกระชุ่มกระชวยครับ พักผ่อนแก้เหงา วัยกลางคน ไม่ได้อยู่ประจำ จะคุ้มค่ากับการลงทุนไหมคับ

วันเวลาช่างผ่านพ้นไปได้รวดเร็วเหลือเกิน ลองคิดย้อนกลับไป ตอนที่ผมมาห้องสยามครั้งแรก ผมเปิดกระทู้แรกของผมที่นี่ด้วยกระทู้เพลง แต่ผมจำไม่ได้แระ ว่าเพลงอะไร แต่ผมจำล๊อคอินแรก ที่เข้ามาคอมเม้น เป็นเม้นแรก

สวัสดีค้าฟ. เพ่ๆน้องๆ. เพ่กองลุงป้อป แหะๆ มะมีรายมาอวดมาโชว์หร้อก แค่เหงาๆ. คืนนี้เค้ามีงานกลางคืน. เลยมาหาเพื่อนกระเซ้าเย้าแหย่ตามประสา ท่านใดจะแชร์. จะวิแคะเชิญนะครับเชิญ

สวัสดีครับเพื่อนชาว พันทิป ช่วงนี้ทำไมรู้สึกว่าอยู่คนเดียวเเล้วมีความสุขจิตใจสงบไงก็ไม่รู้ ก่อนหน้าที่ก็เคยมีเเฟน เเต่ก็ถูกห่างหายไป(ประมาณว่าโดนทิ้งอะนะมั้ง) ช่วงเเรกก็ทำใจๆไม่ค่อยได้รู้สึกคิดมาก